اِی بر پدرت دنیا،آهسته چهها کردی بین من و دیروزم مغلوبه به پا کردی ... اِی گافِ گناه،اِی عشق،بانوی بنی عصیان اِی گندمِ قبل از کشت،اِی کودکیِ شیطان اِی دردسرِ کِشدار،اِی حادثهی ممتد اِی فاجعهی حتمی،

بر خاک تن غم ها نشاند و "او" بهانه کرددل را به رد خود دواند و "او" بهانه کرد...!! من هر طواف خود به گِرد دیده اش زدمجان را به کام گِل کشاند و "او" بهانه کرد...!!قلب سیه پوش مرا دست فلک سپردسِیلی ز دیده ام چکاند و "او" بهانه کرد...!! همخواب رویایش شدم وقتی که دل گرفتداغی به سینه ام رساند و "او" بهانه...

کوچه کوچه گشتم و جز تو کسی چاره نبودآخر این قصه هم جز حسرت و ناله نبود...!! فکر کردم قاتل ضحّاک جانم میشویکل دنیا رفتم و چون تو کسی کاوه نبود...!!در هوایت مردم و مردی به سوز عشق اوکه به سختی من اینگونه کسی ساده نبود...!! روی گرداندی که شاید او سرانجامت شودهمچو من هیچ کسی سوی تو دلداده نبود...!! راه ...

پرده هارا دور کنپَنجَره هارا بازقدمی چشم به آن چشمه ی تنویر بدوزسینه ات را بگشای بغض هارا خالیآنچنان داد بزن بر درو درگاه حبیبکه همه عالمیان پی به درونت ببرند باز از جانان گوی...آنکه بشکست تورا...!!آنکه صد کوچه به امید وصالش گشتی...!!انکه بگذشت ز تو...!!آنکه تردید نَزَد بر دل خود هیچ برای رفتن..!!بع...

نشد که یک حضور تو مرا ز غم رها کند...نشد که چشم های تو ز دلبری حیا کند...!!.جوانیم تباه شد به سوز آتش فِراق..منو رهایی از قفس, خدا کند خدا کند..!! برچسبها: خودنشان , صادق , مرصاد , شاعر , نویسنده

نگاه تو درون دل دوباره داد میزندسکوت مجرم مرا به عینه دار میزند دلی که تازه از خزان به فصل نو رسیده بوددوباره مبتلا شد و به سجده, زار میزند صادق اصغری (مرصاد) برچسبها: مرهم , مریم , دل , عشق , جدایی

می رسی بر خاطر و در سینه غوغا می شودشوق شعری تازه در دل باز احیاء می شود.در میان واژه ها می جویم اوصاف تو رابر قلم می رانم و بر صفحه انشاء میشود.برق چشمانت دلم را سوی شعرم می برد برگه ی آزادیم آخر کی امضاء میشود?.مرد رویایت نبودم این تو این بیگانگانلیک این تن بعد تو در خوابِ اغماء میشود....در دیار غ...

با غرش یادت بر اين قلب پر از آهم...چشمان من هر روز بیش از پیش میبارد.. کی جای من بودی و کی دانستی از حالمهرلحظه بی تو بودنم از عمر میکاهد...من در کویر چشم تو لب تشنه میگردمعشق تو این تن را به جبر خاک میراند... اندر وصال تو ازین دنیا گریزانم...با یک نگاهت جان خود تقدیم میدارم من تا ابد ها بر وصالت پا...

به منو عاشقیو یاد نگاهت لعنتبه تو رفتنیو جام وصالت لعنت..!! ..به صبوری خودم بلکه قدم برداریبه همه سوی دلم, بر من جاهل لعنت..!!.به همه بغض که هنگام نوشتار خصالت داشتمبه دلی که نشد از یاد تو فارغ لعنت..!!.به نگاهی که شده خشک به درگاه ورودبه دلی که ز خدایش شده غافل لعنت..!!.به هوایی که به هر دم قاصد بو...

تمام شد دل من ،ماه خوب مهمانیچه تند می گذرد لحظه های پایانیخداکند که دگرباره میهمان بشویمبه این ضیافت لبریزِ لطـفِ ربـٌـانی.... طعم شیرین مسلمانی ام از ماه خداستاین دل ودیدهٔ بارانی ام از ماه خداستکمی از بار گنــاهــان، دلـم آرام گـرفـتخاطرات خوش مهمانی ام ازماه خداست...جمع شدسفره مهمانی ات ای خوبتر

و قسم بر در آن والی والا...قسمم بر سر آن ساقی رعنا... که دو آن, چشم نگین گون تو بر من، چه گران شد ... که به هرسو و به هر جا بروم نقش به آن بود... "تو" مگر کیست؟! که اینگونه دلم، بر در خود مرثیه خوان شد...!؟ نکند حوری عین است در این دار بلا..!؟ نکند منجی غیب است بر این جان تباه...!؟ تا بدین لحظه کس

اینکه دل را تو بدست هرکه دادی بشکست...اینکه از نبودنش، عقل سرت رفت ز دست... مشکل از وی نبود، بلکه از آن بخت تو بود... اینکه خوردند و شکستند نمک دانت را... و بغیر آن نمک دان، دوآن دستت را... مشکل از وي نَبُوَد، بلکه از آن بخت تو بود... اینکه بینی به دلت هیچ کسی همدل نیست... هر که هم بود به یک آن هم

دوباره در نبود تو، دست بر سیگار بردم...دوباره در خیال خود حسرت وصال خوردم... فکر آن دیده ی زیبا، زسرم هوش بیفکند... اشکم از سوز نبودت قلبم از ریشه بیفکند.. من ندانم به چه برهان نظر فصال داری... من ندانم که چگونه قدمت به دل گذاری... من برآنم که به هر راه، دست تو بدست گیرم... تو بخواهی که به هرجا بروی...

به شبی بی هیچ علت دل بهانه میگرفت....بر در و دیوار میزد هر زمان....یاد از آن لیلای بی حس و دل و جان میگرفت....یاد از آن بانو، که هر دو دیده اش همچون غزل....یاد از آن سنگین دل سبزین نظر....آنکه با هر حرب، جانم دست یغما داد رفت....آنکه با این درد قلبم آشنایی داد سخت....آنکه این عالم همه داغش به جانم ع

✅قاصد...کاش بودِ تو به من, خویی داشت...!!یا که مهرم به دلت, راهی داشت...!!یا که آن واسط مکار, پسِ آن کوبش...اینبار دگر از برِ من, خیری داشت...!!حتما که تو با گویش او سخت شدی...ای کاش کسی بر دل سنگش چون "خود"...از قهر و حسد, خنجری از غم می کاشت...!! ✅اینستاگرام: ▶️#green_rimeبرچسبها: قهر , حسد , مریم...

به سرم هوا تو دارم، به قلم نوشتن از تو... به قدم روانه ات ام, به دلم گذشتن از تو...شبه امید آمَدَت باز، قلمم سروده ها ساخت... به نگاه اندک تو دلم از نظر، نظر باخت... به امید بودن تو، خودم از خودم دگر ساخت.. به امید داشتنت باز, سینه ام، دلم به در داد... دستم از نبودن تو، سر به آسمان دارد... این فقط

خواهش یار به این است, که دل از نظرش پاک کنم...!!ببرم از سر خود هرچه از آن چَشم رسید...به تَهِ چاله ی نُسیان, به جَفا خاک کنم...!!شاید او پاسخم از قعر نگاهم بیند...یا که پاسخ ز دل مانده به راهم گیرد...یا که این بار چو هربار همه سرِّ مرا...به برون ریزش آن قطره ی اشک, ز نگاه من "کنعانی"دوران بیند...او

اهل قوچانم...!! روزگارم بد نيست...هواوی ای دارم, موتور هوندایی, سر سوزن هم ذوق...!! رفقایی دارم ، که به صد پاکتراز پاکانند... و خدایی كه در اين نزديكي است... که نگاهم دارد، منو کیفیت دامانم را، ز هر آنچه که بِدان تهمت زشتی بزنند... پدرم "كَسّاب" است.. لقمه ای داده به من که در آن مزه ی شیرین حلالت جا...

✔️ این همه "دوستت دارم" رابراى کدامین روز مباداکنار گذاشته ایم؟! ✔️ باور کنیم مردگان بوى گل رااستشمام نمیکنند!✔️ از صدایمان برای فریاد مهربانی،از گوش هایمان برای غمخواری،از دستانمان برای نیکوکاری،از ذهنمان برای راستی و درستیو از قلبمان برای عشقاستفاده کنیم... برچسبها: مرهم , مریم , دل , عشق , جدایی